Dlaczego fotoradary w paśmie Ka tak trudno wykryć? Zacznijmy od tego, że każdy fotoradar w przeciwieństwie do radarów ręcznych nie używa wiązki skierowanej na wprost drogi, tylko pod kątem - przeważnie 22°. Chodzi o to, aby pomiar nastąpił dopiero w zasięgu, w którym kamera może wykonać czytelne zdjęcie. I rzeczywiście, przecięcie przez auto wiązki następuje w odległości ok. 10-30m od aparatu, co pozwala na wykonanie zdjęcia, na którym dobrze widoczne są zarówno numery rejestracyjne samochodu, jak i twarz kierującego. Jednak dla nas istotnym faktem jest to, że ustawienie wiązki pod kątem znacząco utrudnia detekcję. Dokładnie ten sam radar ustawiony na wprost można wykryć z odległości ok. 5-10 krotnie większej, niż kiedy jest ustawiony 22° do drogi.

Ale to nie jedyny powód, dla którego detekcja fotoradarów działających w paśmie Ka jest taka trudna.

Każdy posiadacz Antyradaru na pewno zauważył, że fotoradary w paśmie K są wykrywane znacznie wcześniej niż właśnie te działające w Ka. Co je zatem różni? Otóż najbardziej znaczącą różnicą jest moc emisji. Emisja fotoradarów w paśmie Ka potrafi być o rząd wielkości mniejsza niż tych w K. Wiązka fal o wyższych częstotliwościach może zostać bardziej skupiona, co z jednej strony pozwala właśnie na używanie mniejszych mocy, a z drugiej stanowi dodatkowe utrudnienie dla wczesnej detekcji. Wiązka o mniejszym przekroju powoduje mniej korzystnych dla antyradarów odbić, a odbity sygnał jest mniej rozproszony, stąd trudniej o odpowiednią "porcję" sygnału zdatnego do pobudzenia wykrywacza.

Na całe szczęście jednak, w tym trudnym paśmie Ka występuje znikoma ilość fałszywych alarmów, a dzięki temu odpadają wątpliwości z interpretacją alarmu. Sytuacja jest najbardziej klarowna z możliwych - alarm w Ka to w 99% przypadków pracujący fotoradar.

« Zobacz inne informacje o Antyradarach